Schrikkelwerkdag

'Nederland werkt op schrikkeldag voor niets', zo gonst het al enige tijd rond in de media. Volgens een artikel in De Telegraaf van vorige week wordt Nederlandse werknemers vandaag een dag loon door de neus geboord. Een bericht dat door alle serieuze media werd overgenomen, maar wat blijkt: het is een bewering die nergens op gebaseerd is. Je krijgt gewoon per maand betaald en de maand februari heeft de ene keer 20 en de andere keer 21 werkdagen, ongeacht of het een schrikkeljaar is of niet.

Sterker nog, de enigen voor wie een schrikkeljaar wél gevolgen zou kunnen hebben, is voor uitzendkrachten of andere werknemers die per uur of per dag betaald worden. Alleen: die krijgen juist méér betaald vanwege die extra werkdag.

Zo lekker gaan slapen

Oscars: dagen van weleer

In tegenstelling tot vorig jaar waren er afgelopen nacht duidelijk twee grote winnaars aan te wijzen bij de Oscar-uitreiking: 'The Artist' en 'Hugo'. Dat waren dé twee films die je het afgelopen jaar had moeten zien, aldus het oordeel van de jury. Twee films die op het eerste oog niet op elkaar lijken: een Franse, stomme film in zwartwit en een Amerikaanse film gemaakt met de modernste 3D-technieken. Toch is er een duidelijke overeenkomst tussen 'The Artist' en 'Hugo': de ode aan een vervolgen filmtijdperk, aan de dagen van weleer. In een tijd waarin steeds vaker geklaagd wordt over een gebrek aan originaliteit in de filmindustrie, kiezen de Oscars voor de nostalgie.

Razzies in april

Voor wie, net zoals ik, verwachtte dat de Razzies vannacht uitgereikt zouden worden: dat gebeurt pas op 1 april. In tegenstelling tot voorgaande jaren zijn de 'prijzen' voor de allerslechtste filmprestaties dit jaar niet één dag voor de Oscars uitgereikt. Wel zijn afgelopen nacht alle genomineerden bekendgemaakt en Adam Sandler lijkt met 'Jack and Jill' kans te maken op een recordaantal Razzies.

Weerzien

Zondagmorgen

Verder en sneller dan vorige week. Recht zo die gaat!

Macro-economische beschouwingen

Een blog met macro-economische beschouwingen van een collega-econoom dat ik al enige tijd volg, maar waar ik nog weinig aandacht heb besteed op mijn eigen blog: garricknassy.wordpress.com. Ongeveer eens in de maand een blogpost waarin een macro-economische term uit de actualiteit wordt uitgelegd in begrijpelijke taal.

Verjaardaghits: 1987

Wat stond er op nummer 1 in de Top 40 in de eerste week van 1987?

Verjaardagshit: The Bangles – Walk like an Egyptian
Voorafgegaan door: Communards – Don’t Leave me This Way
Opgevolgd door: Mel & Kim – Showing Out

Het zit dus zo:
Liam Sternberg zag eens mensen op een veerpont die moeite hadden om hun evenwicht te bewaren. Het rare loopje dat daarmee gepaard ging, inspireerde Sternberg tot het schrijven van 'Walk like an Egyptian'. Sternberg bood het liedje tevergeefs aan aan Toni Brasil. Producent David Kahne, die werkte aan 'Different Light', het tweede album van The Bangles, zag er gelukkig wel wat in. Kahne liet alle bandleden een couplet zingen, waarbij drummer Debbi Peterson werd verbannen naar het achtergrondkoor. The Bangles hadden het wat dat betreft wel getroffen met de aandacht voor 'Different Light': Prince had immers al 'Manic Monday' voor de band geschreven.

Weetjes
* De naam Bangles is verzonnen door geluidstechnicus Erik Visser.
* De eerste vrouwenband waarin alles dames zongen én hun eigen instrumenten bespeelden.

En verder…
Susanna Hoffs werd – ten onrechte – door het succes van 'Manic Monday' en 'Walk like an Egyptian' gezien als de leadzangeres van The Bangles, terwijl de band juist een eenheid was en de bandleden per toerbeurt de vocalen voor hun rekening namen. De media-aandacht voor The Bangles ging echter vooral uit naar Hoffs. De platenmaatschappij besloot vervolgens ook nog eens om vooral singles met Hoffs als zangeres uit te brengen, wat de spanningen in de band alleen maar vergrootte. In 1988 ging de band uit elkaar. In 1998 kwam het tot een reünie.

Wasmachinedag

Nare verrassing gisteravond: onze wasmachine is kapot. Mijn papadag van vandaag ging dus voor een groot deel op aan het zoeken naar een nieuwe machine. Bij webwinkel (Witgoed.nl, Witgoedkoopjes.nl, zoiets) zag ik een goed alternatief voor niet al te veel geld, wat ook nog eens binnen 1 à 2 dagen bezorgd kon worden. Ik had al bijna op 'Bestellen' geklikt, tot ik een roodgedrukt regeltje zag: deze week wordt er niet bezorgd. De webwinkel is een weekje dicht. Bestellen kan wel, maar het uitleveren van de bestellingen begint op zijn vroegst volgende week.

Misschien zijn er problemen met de bezorging. Wellicht is het oude contract verlopen en wordt er een nieuwe bezorgpartner gezocht. Met een hoofdkantoor in Brabant vermoed ik dat het vieren van carnaval ook iets te maken zou kunnen hebben met deze vertraging. Hoe dan ook, de plaatselijke Media Markt werd ineens een uitstekend alternatief – zeker met een kleintje kun je echt niet wachten met het vervangen van een wasmachine – en de webwinkel is een paar honderd euro omzet misgelopen.

Wasmachines zijn typische vervangingsaankopen. Er is slechts initiële vraag wanneer iemand op zichzelf gaat wonen. Daarna bestaat de vraag naar wasmachines louter uit vervangingsvraag, die pas ontstaat wanneer het bestaande apparaat niet meer functioneert. De vraag naar wasmachines laat zich dus niet of nauwelijks plannen en als leverancier moet je dus snel kunnen inspelen op de vraag van de consument. Ik had eigenlijk verwacht dat webwinkels hier ook van op de hoogte zijn…

Op schoot bij Lisa

En ook bij Irene natuurlijk!