Napraten en opnieuw wennen

Puckie is aan het napraten. Als je aan hem vraagt of iets mooi is bijvoorbeeld, zegt hij heel wijs: "Ja, echt mooi hoor." Heerlijk om van die bevestiging te krijgen. Goed tegen de onzekerheid. Voor Sofietje was afgelopen week weer de eerste schoolweek na de kerstvakantie. Twee weken vrij nadat ze pas vijf weken naar school was geweest? Laten we zeggen dat het weer even wennen was afgelopen week, met alle verwachte onrust en slapeloze nachten…

Strangers When We Meet

David Bowie, de man die een prominente rol heeft gespeeld in mijn muzikale vorming, is niet meer. Ooit de enige artiest van wie ik alle albums had. Nou ja, 'Blackstar' nog niet, maar dat is pas afgelopen vrijdag uitgekomen. Bij elkaar goed voor 50 (!) jaar popgeschiedenis. Toegegeven, ook van andere artiesten heb ik inmiddels alle albums, maar dat is lang niet zo’n uitgebreide discografie.

Mijn eerste kennismaking met Bowie was rond 1995, met (ironisch) 'Strangers When We Meet'. Een nummer dat mij nog steeds, ruim twintig jaar later, enorm kan boeien en er nog steeds voor zorgt dat ik het de rest van de dag neurie. Mijn interesse was gewekt: wie was deze artiest? Dus mijn eerstvolgende aankoop in de platenzaak was de verzamel-cd van Bowie, met alle singles van 1969 tot 1987.

Mijn aandacht werd direct getrokken door twee liedjes: 'Ziggy Stardust' en 'Heroes', totaal verschillende nummers. De bijbehorende albums, respectievelijk een concept-rockalbum en een industriële plaat, waren betoverend. Ik was verslaafd; ik moest en zou alle andere albums ook hebben. Ja, alles, dus ook de matige commerciële albums halverwege de jaren tachtig en het ietwat vreemde 'Tin Machine'-tijdperk.

Het popvenster van mijn leven, de invloedrijke periode tussen 15 en 25, wordt gedomineerd door één artiest: David Bowie.

Brasserie Balans

Straatbeeld

Zo beter?

De avonturen van Puckie en Sofietje

Het was de week van Oud en Nieuw, waar Puckie en Sofietje heel verschillend mee omgingen. Bij iedere knal overdag zei Puckie "boem" en wees vrolijk naar buiten. Sofietje klaagde juist de hele dag over de knallen. Om middernacht sliep Puckie overal doorheen en werd pas de volgende ochtend, in het nieuwe jaar wakker. Sofietje werd daarentegen wél wakker om middernacht en genoot van al het mooie siervuurwerk.

De interactie met Puckie wordt wat groter. Af en toe lijkt het zelfs op een echt gesprek. Als hij buiten iets ziet, zegt hij "Zag je dat?"; als we hem proberen aan te leren iets anders te doen, zegt hij "Zo beter?" en als hij het ergens mee oneens is, zegt hij "Echt niet!"

Van vrijdag op zaterdag vermaakte Sofietje zich uitstekend met onze logee, haar achternichtje. (Voor Puckie was het duidelijk even wennen.) De twee dames giebelden wat af, waren voortdurend samen bezig en vonden het allebei jammer dat het bij één nachtje bleef. Misschien dat we er een volgende keer een nachtje aan kunnen plakken. Een bezoek aan ons nieuwe huis zondag was zo’n succes dat ze meteen vroeg of we de volgende dag al konden verhuizen. Nog even geduld…

Belangrijke middag

Waar is dat feestje?

Hier is dat feestje!

Eten en meten

De meidenclub

Logee