Eerste concert

Oasis, op 27 november 1997, in de Brabanthallen in Den Bosch. Medebezoekers Ad en Eric, als jullie dit lezen: herinnert jullie je zich deze nog? Als muzikaal kind van de jaren negentig was Britpop natuurlijk een onvermijdelijk deel van mijn muzikale ervaringen. Mij drie nog meest levendige herinneringen aan het concert zijn als volgt.

Ten eerste de file. Naar Den Bosch was al niet naast de deur, maar we kwamen in een ontzettend lange en hardnekkige file terecht. Letterlijk tot aan de parkeergarage ging het stapvoets. We kwamen dan ook ruim een uur na aanvang van het concert binnen. We konden nog net de laatste klanken van het voorprogramma, The Seahorses, horen. Ondanks onze vertraging waren we dus precies op tijd om Oasis te horen spelen.

Ten tweede was er de complicerende factor dat Oasis kort voor deze tour het album 'Be Here Now' had uitgebracht. Zo recent dat ik het zelf nog niet in huis had en ik slechts een of twee dagen van tevoren de cd te leen kreeg van mijn medeconcertbezoeker. Alleen 'D'you Know What I Mean?' kende ik vanwege de airplay op MTV. Van de nieuwe nummers weet ik nog dat ik vooral 'Magic Pie' en 'Stand by Me', toen net uit op single, veel indruk vond maken tijdens het concert.

Ten derde was er de uitvoering van 'Live Forever'. In Engeland een grote hit voor Oasis, maar in Nederland was (en is) dit een redelijk onbekend nummer van de band. Op MTV, destijds nog grotendeels op Engeland gericht, kwam 'Live Forever' regelmatig voorbij en ik verbaasde mijn gezelschap door het hele lied te kunnen meezingen. Nog steeds vind ik 'Live Forever' een typisch voorbeeld van een succesvolle doorbraak, van licht rebellerende popmuziek en van de onbezonnen toekomstdromen van de jeugd.

Eerste single

Eigenlijk zou dit bericht moeten gaan over 'Gebabbel/Vlieg met me mee naar de regenboog' van Paul de Leeuw. Aangezien dat een plaatje is uit november 1992, is dat dus blijkbaar de eerste single die ik ooit gekocht heb. Alleen: dat kan ik mij dus totaal niet herinneren. Ik weet niet waar of wanneer ik die single gekocht heb en ik koester er ook geen bijzondere herinneringen aan. Vandaar dat ik een klein beetje smokkel: voor deze rubriek bestempel ik 'Almost Unreal' van Roxette, uit mei 1993, als mijn eerste single.



Persoonlijk
Bij mij in het dorp zat geen platenzaak – die zit daar nog steeds niet, overigens – en de dichtstbijzijnde cd-winkel zat een paar dorpjes verderop, tien kilometer fietsen. De winkel had het singletje niet op voorraad, ik moest het bestellen en kreeg te horen dat het op vrijdag voor mij klaar zou liggen. Dus ik 's morgens vroeg, in de regen, een heel stuk door de polder fietsen – om bij de winkel te horen te krijgen dat de leverancier nog niet was geweest. Geduldig wachtte ik in de platenzaak tot de nieuwe voorraad geleverd werd. (Het idee om in de tussentijd even te gaan winkelen of een kopje koffie te gaan drinken zat er op mijn 13e nog niet echt in.) Ik kocht het singletje, fietste het hele stuk door de polder en door de regen terug naar huis, rende naar mijn kamer en draaide het liedje de rest van de dag. Ik kan me niet voorstellen hoe tegenwoordig het downloaden van een liedje dezelfde muzikale voldoening geeft. Maar dit terzijde. Daar heb ik het al eens eerder over gehad.

Zo zit het dus
Per Gessle, schrijver en gitarist van Roxette, schreef 'Almost Unreal' voor de Disney-film 'Hocus Pocus'. Dat verklaart meteen de tekst van het refrein: "I love when you do that hocus pocus to me". In tegenstelling tot Gessles bedoeling belandde het liedje echter op de soundtrack van de bar slechte gameverfilming 'Super Mario Bros', iets waar Gessle nog steeds kwaad over is. In de meeste Europese landen belandde 'Almost Unreal' in de top tien van de hitlijsten, maar in Nederland bleef het plaatje steken op de 31e plaats van de Top 40. Daarmee was het de slechtst scorende plaat die Roxette tot dat moment had uitgebracht.

Met de kennis van nu
'Almost Unreal' begint rustig en komt pas in het refrein flink op stoom. Er zit een groot contrast tussen de rustige coupletten en het stevige refrein. Een iets te groot contrast, als je het mij vraagt. Het plaatje klinkt wat ongeïnspireerd, waarvan de door Gessle zelf gezongen bridge nog het beste voorbeeld is: "It's a crazy world out there / Let's hope our friends are in good hands tonight". Per Gessle is zelf achteraf niet zo te spreken over 'Almost Unreal' en noemt het liedje een uitstekend voorbeeld voor iemand die ooit een parodie van Roxette wil maken.

Conclusie
Aardig liedje, maar niet bijzonder. De moeite waard om kilometers door de regen te fietsen? Waarschijnlijk niet.

Eerste videoclip

Vorige week heb ik vol trots verkondigd dat 'A Kind of Magic' van Queen de eerste videoclip was die ik ooit zag. Deze week kwam ik erachter dat 'Living Doll' van Cliff Richard en The Young Ones twee weken eerder uitgebracht is, en dus de kans groot is dat ik deze als eerste videoclip heb gezien.

Persoonlijk
Als jongetje van zes zag ik een paar rare gasten die voortdurend door een liedje heen aan het schreeuwen waren. Ik was te jong om te bevatten wat precies bedoeld werd met de woorden 'Living Doll', maar in het refrein kon ik wel heel hard meeschreeuwen natuurlijk. Net zoals de rest van de kleuterklas. De spijkerkleding van Adrian Edmondson zorgde voor een rage op het schoolplein – tot grote zorgen van ieders ouders.

Zo zit het dus
Lionel Bart, die later onder meer ook de titelsong voor 'From Russia with Love' zou schrijven, schreef in 1959 de originele versie van 'Living Doll'. Cliff Richard en zijn vaste begeleidingsband The Shadows verkochten er meer dan 1 miljoen exemplaren van en Bart won er een Ivor Bello Award voor, de Britse variant van de Grammy's.
Voor het goede doel van Comic Relief werd in 1986 een nieuwe versie opgenomen met The Young Ones, de hoofdpersonen van de gelijknamige tv-serie. De humor uit deze versie (en uit de videoclip) komt vooral voort uit het contrast tussen de keurige Cliff Richard en de anarchistische Young Ones. De oorspronkelijke Shadows-gitarist Hank Marvin is ook te zien in de videoclip uit 1986, aangezien hier gewoon de originele track voor gebruikt is waar de stemmen van de Young Ones overheen gelegd zijn.

Met de kennis van nu
'The Young Ones' was een onvervalst jaren tachtig product en alleen dankzij herhalingen hebben mensen van onder de 25 er nog iets van meegekregen. De grappen zijn nog steeds erg leuk en hebben de tand des tijds doorstaan. Je moet alleen niet de video erbij zien…

Conclusie
Gedateerde humor, maar nog wel errug grappig – en heerlijk om mee te blijven blèren.

"Hey daddyo, lay the next funky bit on me."
"He means: what happens next?"
"The instrumental break."
"Great Cliff, what instruments you want us to break?!"

Eerste videoclip

Persoonlijk. De eerste videoclip die ik mij weet te herinneren: 'A Kind of Magic' van Queen. Uit maart 1986. Ik was amper zes jaar oud en ik heb vermoedelijk de videoclip gezien op het toenmalige Sky Channel. Als jongetje van 6 zullen met name de tekenfilmpjes die door de videoclip heen zaten indruk op me hebben gemaakt. Ik was meteen fan van Queen, hoewel het nog jaren duurde voor ik een ander liedje van de groep leerde kennen. Bij de eerste playbackshow op school was dit dan ook het liedje dat ik deed.

Zo zit het dus. 'A Kind of Magic' is de titeltrack van het gelijknamige album. Drummer Roger Taylor schreef het nummer voor de film 'Highlander'. Het album 'A Kind of Magic' is eigenlijk gewoon de soundtrack van die film, hoewel het niet formeel die titel draagt. Zanger Freddy Mercury was niet geheel tevreden met Taylors versie: Mercury veranderde de tekst, schreef een ander baslijntje, veranderde zo'n beetje het hele arrangement en produceerde met David Richards een nieuwe versie. Het nummer staat nog steeds op naam van Roger Taylor, maar die versie is alleen nog op de aftiteling van de film te horen – Mercury's versie werd op single uitgebracht en staat op het album. Op recente cd-persingen van het album is nog een glimp van de originele versie te horen, in de bonustrack 'A Kind of A Kind of Magic'.

Met de kennis van nu. Achteraf gezien is dit natuurlijk helemaal niet zo’n goed nummer. Er zit geen goed herkenbare melodie in, geen pakkend refrein en de tekst voelt als niet meer dan een verzameling zinsneden uit de 'Highlander'-film. Het nummer voelt een beetje als een samenraapsel van een paar losse muzikale elementen, wat gezien de ontstaansgeschiedenis natuurlijk ook niet zo vreemd is.

Conclusie. Leuk jeugdsentiment, maar niet meer dan dat.

Herinnert u zich deze nog?

De vaste rubriek verandert een beetje van opzet. Ik had voor mijzelf een grens van vijf jaar gesteld, dus 2006 is niet verder dan de serie teruggaat. Het wordt steeds moeilijker om te oordelen of er klassiekers zitten tussen de liedjes op de jaaroverzichten. Bijvoorbeeld: 'Use Somebody' van Laura Jansen op het jaaroverzicht van 2010. Een klassieker? Of een eendagsvlieg? Nu misschien een mooi nummer, maar over een paar jaar vind ik het wellicht een overbodige cover. Te vroeg om te zeggen.

Vandaar: met ingang van vandaag een nieuwe invulling. Persoonlijke herinneringen aan de muziek. Om te beginnen met…

Herinnert u zich deze nog? 2006, deel 2

Deze week: 'Hitzone – Best of 2006'.

1. Onbetwiste klassiekers:
* John Legend – Save Room. Onvervalste ouderwetse soul, zoals die tegenwoordig nog maar zelden gemaakt wordt en door het r&b-publiek helaas niet altijd gewaardeerd wordt. Volledig ten onrechte.
* Keane – Is It Any Wonder?. Alleen al vanwege het intro een klassieker, dat in tegenstelling wat je zou verwachten toch echt uit de piano afkomstig is. Krijgt bonuspunten omdat het óók een aanklacht tegen de oorlog in Irak is.

2. O ja, die hadden we ook nog:
* Maria Mena – Just Hold Me. De grote doorbraak van Maria Mena. In april uitgebracht zonder resultaat, maar werd in oktober alsnog een grote hit.
* Justin Timberlake – Sexyback. Timberlake sloeg (opnieuw) een totaal andere muzikale richting in, met veel hulp van Timbaland. Won een Grammy voor beste dance-plaat.
* Beyoncé – Irreplaceable. Oorspronkelijk een countrynummer en pas in tweede instantie aangeboden aan Beyoncé, die er haar op één na grootste hit mee scoorde.
* Blöf – Aanzoek zonder ringen. De eerste single van het album 'Umoja', waarvoor Blöf de wereld afreisde voor muzikale inspiratie. Met een bijdrage van Japanse taiko-drummers van Kodo.
* VanVelzen – Baby Get Higher. Roel van Velzen brak door met een cover van dit liedje van David Sneddon. Ontdekt door John Ewbank.
* Pink – Stupid Girls. Pinks aanklacht tegen jonge meisjes die zich spiegelen aan de standaarden van Hollywood.
* The Source featuring Candi Staton – You Got the Love. Geslaagde update van de soul/gospel versie uit 1986. Originele band heette ook The Source; niet te verwarren met de maker van deze remix.

3. Plaatsvervangende schaamte:
* Marco Borsato & Lucie Silvas – Every Time I Think of You. Begint aardig, maar ontaardt al snel in geschreeuw als Borsato en Silvas boven het orkest proberen uit te komen. Silvas maakt wel vaker overbodige covers.
* Jan Smit – Als de morgen is gekomen. Zoals wel vaker met muziek uit Volendam: een liedje over iemand die te veel gedronken heeft.
* Basshunter – DotA. Jawel, we konden nog dieper zingen na 'Boten Anna'.
* Rihanna – S.O.S. Rihanna gebruikte een sample van Soft Cells 'Tainted Love' uit 1986, wat weer een cover was van een liedje uit 1965. Rihanna is een plaatje om te zien, maar maakt helaas beroerde plaatjes.
* Gebroeders Ko – Boten Anna. Het is een hele prestatie: van een beroerd liedje een nóg beroerdere versie maken.
* The Black-Eyed Peas – My Humps. The Black-Eyed Peas gingen een nieuwe muzikale kant waarvan ze nog steeds niet hersteld zijn. Jammer, want het was ooit best een leuk bandje.

4. Wat is daar ooit van geworden?
* All Saints – Rock Steady. Niet geheel geslaagde poging om de carrière van All Saints nieuw leven in te blazen: de eerste en enige single van het gelijknamige album.
* Gnarls Barkley – Crazy. Samenwerkingsverband tussen producent Danger Mouse en zanger Cee-Lo Green, die nog steeds af en toe bij elkaar komen voor wat opnames.
* Raffaëla – Right Here, Right Now. Won zwanger een talentenjacht, kreeg al snel daarna een kindje en verdween van het muzikale toneel – om in 2010 in een nieuwe talenjacht op te duiken.
* Simon Webbe – No Worries. Webbe stapte uit de boyband Blue, scoorde enkele hits – en is inmiddels weer teruggekeerd op het vertrouwde Blue-nest.

5. Wie? Hoe? Wie in godsnaam?
* Bodyrox – Yeah Yeah
* Pakito – Moving on Stereo
* Nick & Simon – De soldaat

Herinnert u zich deze nog? 2006, deel 1

Deze week: 'Het beste uit de Mega Top 50 van 2006'.

1. Onbetwiste klassiekers:
Geen.

2. O ja, die hadden we ook nog:
* Christina Aguilera – Ain't No Other Man. Aguilera profileerde zich als ouderwetse zangeres en won er prompt een Grammy mee.
* Shakira & Wyclef Jean – Hips Don’t Lie. Shakira ging verder met het populariseren van de latin-popmuziek. Eigenlijk pure nepperij: Wyclef Jean hergebruikte zijn eigen 'Dance Like This' en leende nog wat samples van Jerry Rivera. Desondanks (of juist dankzij) een van de best verkochte singles wereldwijd ooit.
* Sergio Mendez & The Black-Eyed Peas – Mas Que Nada. Moderne bewerking van een liedje dat al uit 1963 stamde – en meeliftte op het success van Shakira.
* Juanes – La Camisa Negra. Soepele, akoestische latin-ballad die later nare associaties kreeg met Italiaanse fascisten, maar het liedje is er niet minder leuk om.
* Kelly Clarkson – Breakaway. Kelly Clarkson schudde haast letterlijk het juk van de talentenjacht van zich af. Meegeschreven door Avril Lavigne.
* Coldplay – Talk. De band twijfelde of dit liedje wel op het album 'X&Y' moest komen, maar was zo verstandig om dat wel te doen en won er vervolgens een Grammy mee.
* Racoon – Laugh about It
* Marco Borsato – Rood

3. Plaatsvervangende schaamte:
* Paris Hilton – Stars Are Blind. Zingen kan ze ook al niet. Later onderwerp van een rechtszaak wegens de onrechtmatige sample van 'Kingston Town'.
* Guillermo & Tropical Danny – Toppertje. Soms heeft de massa dus echt geen smaak. Dit plaatje is het bewijs.
* Basshunter – Boten Anna. Zweeds dance-vehikel over een webmaster die een echt meisje aanziet voor een bot.
* Madonna – Sorry. Volgens velen de beste single van het album 'Confessions on the Dancefloor'. Dat zegt helaas genoeg.
* Nelly Furtado – Maneater. Nelly Furtado sloeg een heel andere muzikale koers in. Jammer.
* Deep Dish & Stevie Nicks – Dreams. Overbodige cover/sample.
* Cascada – Every Time We Touch. Idem.

4. Wat is daar ooit van geworden?
* Scissor Sisters – I Don't Feel like Dancin'. De grote doorbraak de Scissor Sisters. Met dank aan Elton John, die meeschreef – en de piano bespeelde. Veelbelovend, maar tweede album baarde opvallend weinig opzien.
* James Morrison – You Give Me Something. Uit de tijd dat iedereen moeite had om James Morrison en James Blunt uit elkaar te houden.

5. Wie? Hoe? Wie in godsnaam?
* Pakito – Living on Video
* Beyoncé & Slim Thug – Check on It
* Infernal – From Paris to Berlin
* The Feeling – Sewn

Herinnert u zich deze nog? 2005, deel 2

De serie is terug! Het is alweer een tijdje geleden sinds deel 1, maar deze hadden we nog te goed. Deze week: 'Hitzone – Best of 2005'.

1. Onbetwiste klassiekers:
* De Jeugd van Tegenwoordig – Watskeburt?! Zes jaar na dato is alleen de titel nog steeds voldoende bij jong en oud om zich deze plaat te herinneren.

2. O ja, die hadden we ook nog:
* Robbie Williams – Tripping. Een gedurfde zet, na vijf albums een totaal andere muzikale koers voor Robbie Williams, die niet door iedereen werd gewaardeerd.
* U2 – City of Blinding Lights. De ontvanger van de Grammy voor beste rocksong. Werd al ontwikkeld ten tijde van het album 'Pop' uit 1997.
* Bon Jovi – Have a Nice Day. Bon Jovi volgde zijn vaste schema van ieder vijf jaar een nieuw album, waarvan dit de titeltrack was.
* Keane – This Is the Last Time. Eigenlijk al uit 2003, maar ruim een jaar later opnieuw uitgebracht en toen werd het wél een hit.

3. Plaatsvervangende schaamte:
* James Blunt – You're Beautiful. Na zes jaar nog steeds goed om een parodie op te doen.
* Gwen Stefani – Hollaback Girl. Met als dieptepunt wanneer Stefani ‘bananas’ gaat spellen midden in het nummer.
* Crazy Frog – Axel F. Niet te geloven dat dít het liedje was dat Coldplay in Engeland een record door de neus boorde.
* Lange Frans & Baas B – Het land van… Niet zo geslaagde poging om Nederland in 2005 van een nieuw volkslied te voorzien.
* Katie Melua – Nine Million Bicycles. Ontiegelijk slecht. Alle albums van Katie Melua moeten ritueel verbrand worden. Per direct.
* Gerard, René & Gordon – Live at the Arena (Part 2). De Toppers voordat ze zo heetten, en nog in de originele samenstelling.

4. Wat is daar ooit van geworden?
* Gavin DeGraw – I Don’t Want to Be. Hét grote talent van 2005, met een album dat eigenlijk in 2003 al af was. Dit jaar moet een nieuw album verschijnen.
* Elize – Automatic (I’m Talking to You). Na het succes van deze single schakelde Elize volledig over op dance en profileert zich tegenwoordig vooral als presentatrice.

5. Wie? Hoe? Wie in godsnaam?
* DHT featuring Edmée – Listen to Your Heart
* Mario – Let Me Love You
* Amerie – 1 Thing
* Bon Garçon – Freek U
* Uniting Nations – Out of Touch
* Daddy Yankee - Gasolina

Herinnert u zich deze nog? 2005, deel 1

Deze week: 'Het beste uit de Mega Top 50 van 2005'.

1. Onbetwiste klassiekers
* Guus Meeuwis – Geef mij je angst. Meeuwis' eerbetoon aan André Hazes, die een cover maakte die mooier en beter was dan het origineel. Het nummer werd overigens ruim vóór Hazes' dood opgenomen.

2. O ja, die hadden we ook nog
* Coldplay – Speed of Sound. Beste liedje van het jaar, aldus de Brit Awards. Gebaseerd op de drumbeat van 'Running up That Hill' van Kate Bush.
* Bob Sinclar – Love Generation. De grote doorbraak van de Franse DJ. Ingezongen door Gary Pine van The Wailers.
* The Black Eyed Peas – Don't Lie. De tweede single van het album 'Monkey Business'. Genomineerd voor een Grammy voor beste duo-/groepssingle (maar niet gewonnen).
* U2 – Vertigo. Na vier jaar rust kwam U2 keihard rockend terug met 'Vertigo', volgens The Edge alleen al de moeite waard om het hele album te maken.
* Snappie – De kleine krokodil
* Nickelback – Photograph
* Krezip – Out of My Bed

3. Plaatsvervangende schaamte
* Lucie Silvas – What You're Made of. Silvas is op zich geen onaardige zangeres, maar heeft een ongelooflijk drakerig, beroerd repertoire. Maakte later een overbodige cover van Metallica's 'Nothing Else Matters'.
* The Partysquad – Wat wil je doen dan. Van de soundtrack van 'Het schnitzelparadijs'. Het is geen goed teken als het introfilmpje memorabeler is dan het liedje zelf…
* Men2B – Bigger than That. De winnaars van 'Popstars – The Rivals'. Was binnen een jaar uit elkaar.

4. Wat is daar ooit van geworden?
5. Wie? Hoe? Wie in godsnaam?
Deze categorieën voeg ik deze keer even samen. Er staat ontstellend veel onbekende muziek en/of onbekende artiesten op dit verzamelalbum . Knappe jongen die er meer dan vier uit zijn hoofd kent:
* Supafly vs. Fishbowl – Let's Get Down
* Speedy featuring Lumidee – Sientelo
* The Rolling Stones – Streets of Love
* Kylie Minogue – I Believe in You
* Backstreet Boys – Incomplete
* André Hazes – Vaag en stil
* Depeche Mode – Precious
* Rihanna – Pon de Replay
* Deepdish – Flashdance
* M.V.P. – Roc Ya Body
* Elize – I’m No Latino
* Brainpower – Alles
* Brace – Hartendief
* Kus – Lekker ding
* Akcent – Kylie

Conclusie: niet het beste verzamelalbum uit de reeks. Misschien is de andere verzamelaar van 2005 beter…

Herinnert u zich deze nog? 2004, deel 2

Deze week: 'Hitzone – Best of 2004'.

1. Onbetwiste klassiekers
Geen. Vorige week ook al niet. Was 2004 zo'n slecht muziekjaar?

2. O ja, die hadden we ook nog
* Marco Borsato & Ali B – Wat zou je doen. Marco Borsato bewerkte zijn eigen 'Nooit meer een morgen', boorde met Ali B een nieuw publiek aan en schonk de opbrengst aan Warchild.
* Natasha Bedingfield – These Words. Natasha stapte definitief uit de schaduw van grote broer Daniel en maakte met 'Unwritten' album dat ongelooflijk goed verkocht.
* Nelly Furtado – Forca. Nelly Furtado had de grote eer om het thema van het EK voetbal te mogen verzorgen.
* Intwine – Cruel Man. Het laatste grote muzikale wapenfeit van Intwine (wat hits betreft dan), afkomstig van de soundtrack van 'De dominee'.
* Keane – Everybody's Changing. Keane is inmiddels niet meer weg te denken uit de popmuziek, maar dit debuut is pas van zes jaar geleden.
* Britney Spears – Toxic. Geproduceerd door The Neptunes en oorspronkelijk bedoeld voor Kylie Minogue. Britney Spears won er een Grammy mee.
* N.E.R.D. – She Wants to Move. The Neptunes konden niet alleen aardig produceren, maar zelf een leuk stukje muziek maken ging ze ook prima af.

3. Plaatsvervangende schaamte
De categorie is deze week geheel gevuld met volkomen inwisselbare dance-liedjes. Niet eens zo heel erg slecht (hoewel…) maar ook heel snel weer vergeten.
* Freestylers – Push Up
* Michael Gray – The Weekend
* Shapeshifters – Lola’s Theme
* Nina Sky – Move Ya Body
* Narcotic Thrust – I Like It

4. Wat is daar ooit van geworden?
* Eamon – F*ck It! (I Don’t Want You Back). De enige hit van Eamon, die in 2006 gedumpt werd door zijn platenmaatschappij. Zogenaamde ho-wop: zachte muziek met venijnige teksten.
* Aventura – Obsession. Amerikaanse groep van Dominicaanse afkomst, die de bachata-muziek bij een groot publiek bekendmaakte en eigenlijk een langduriger carrière verdiende.

5. Wie? Hoe? Wie in godsnaam?
Wat minder bekende nummers van bekende artiesten:
* Tiësto featuring Kirsty Hawkshaw – Just Be
* Nelly – My Place
* Beyoncé – Me, Myself and I
* Jim – On and On
Enne.. wat doen deze eigenlijk op het jaaroverzicht?
* K-Liber – Viben. Vooral bekend omdat iedereen het refrein (bewust) verkeerd verstond…
* Houston featuring Chingy, Nate Dogg & I-20 – I Like That. Nate Dogg zegt me nog wel wat, maar de rest…
* DJ Casper – Cha Cha Slide. Goedemorgen Nederland.

Herinnert u zich deze nog? 2004, deel 1

Deze week: 'Het beste uit de Mega Top 50 van 2004'.

1. Onbetwiste klassiekers
De serie komt in wat moeilijk vaarwater: is een plaatje van zes jaar oud al te bestempelen als een klassieker?

2. O ja, die hadden we ook nog
* Boris – When You Think of Me. De laatste keer dat een 'Idols'-achtig programma nog een echt goede muzikant opleverde.
* Gary Jules – Mad World. Een cover van Tears for Fears, die succesvoller was dan het origineel. Van de soundtrack van 'Donnie Darko' uit 2001.
* Joss Stone – You Had Me. De grote doorbraak van Joss Stone, destijds 17 jaar oud. Genomineerd voor een Grammy (die uiteindelijk naar Norah Jones ging).
* 3 Doors Down – Here without You. 3 Doors Down bleek geen eendagsvlieg te zijn, maar een tweedagsvlieg.
* Kurt Nilsen – She's So High. De winnaar van de eerste (en enige) 'World Idol', die vervolgens de hit van Tal Bachman uit 1999 coverde.
* Simon - V*kkevuller. Heerlijke persiflage op 'F*ck It' van Eamon.

3. Plaatsvervangende schaamte
* O-Zone – Dragostea din tei. Een Moldavisch groepje dat zong over de liefde onder de lindeboom. Of in de studentenwijk.
* Britney Spears & Madonna – Me against the Music. De combinatie van Britney en Madonna had veel meer moeten opleveren
* Girls Aloud – Jump. In de categorie 'overbodige covers'.
* Chipz – Cowboy. Nog meer overbodigheid.
* Frans Bauer – Heb je even voor mij. Bedroevend slechte muziek, maar het grote publiek was (en is) er dol op. Zucht. De smaak van de massa…

4. Wat is daar ooit van geworden?
* Treble – Ramaganana. Drie Limburgse zangeressen met Afrikaanse ritmes en een zelfverzonnen taal. Deed in 2006 mee aan het Songfestival. Ging in 2009 uit elkaar.
* Dido – Life for Rent. Ondanks de hulp van Eminem en grote broer Rollo bleek Dido toch een beetje een eendagsvlieg.
* Christina Millian – Dip It Low. Na het initiële success van 'AM to PM' wist Milian muzikaal weinig meer te bereiken en probeerde het later als actrice.
* Maroon 5 – This Love. Poppy single van een verder vrij stevig album, waarna Adam Levine en de zijnen besloten om voortaan alleen nog maar van dit soort muziek te maken.
* Jamelia – Superstar. Britse die op haar 16e begon met muziek maken en tegenwoordig op succesvolle wijze presenteren en acteren combineert.
* Maud – Zoals je naar me kijkt. De grote concurrente van Boris (zie boven). Geen onverdienstelijk hockeyster: speelt bij NMHC Nijmegen op het hoogste nationale niveau.

5. Wie? Hoe? Wie in godsnaam?
* Do – Angel by My Side
* Ciara – Goodies
* J-Kwon – Tipsy

Hart onder de riem

Door de vakantie, maar vooral door persoonlijke beslommeringen, is mijn blog wat in het slop geraakt de laatste tijd. Ik hoop in de loop van volgende week in ieder geval de vaste rubrieken van het Attorama nieuwsbulletin en 'Herinnert u zich deze nog?' te herstellen. Langs deze weg wil ik graag alle vrienden, familie en collega's bedanken die mij de afgelopen tijd een hart onder de riem hebben gestoken – en nog steeds doen.

Herinnert u zich deze nog? 2003, deel 2

Deze week: 'Hitzone – Best of 2003'. Deze editie werd opnieuw gesponsord door Yorin.

1. Onbetwiste klassiekers
Geen klassiekers op deze verzamelaar, in tegenstelling tot die van vorige week.

2. O ja, die hadden we ook nog
* Sugababes – Hole in the Head. De eerste single van het derde album van de Sugababes, die hier nog Mutya Buena in de gelederen hadden.
* Pink – Family Portrait. Alleraardigst plaatje van Pink, met een gevoelige tekst over een familie die dreigt uiteen te vallen.
* Justin Timberlake – Rock Your Body. Het nummer waarmee Justin Timberlake berucht werd in de live-uitvoering tijdens de Superbowl samen met Janet Jackson.
* Snoop Dogg & Pharell – Beautiful. 2003 Was zonder twijfel het jaar van de Neptunes. Hoor je de overeenkomst met het vorige nummer?
* Avril Lavigne – Sk8ter Boi. Uit de tijd dat Avril Lavigne nog een veelbelovend rocktalent was, voordat ze helaas de poppy kant opging.
* Daniel Bedingfield – If You're Not the One. Na een begin met dance-plaatjes was dit een onverwachte ommezwaai voor Daniel Bedingfield.
* Intwine – Happy. Zanger Roger Peterson stapte uit 'Idols', verklaarde het programma niet nodig te hebben en bewees zijn gelijk door op eigen kracht een grote hit te scoren.

3. Plaatsvervangende schaamte
* Hillary Duff – So Yesterday. Na de rol van Lizzie McGuire vond Hillary Duff het (op 15-jarige leeftijd!) tijd voor een nieuwe carrière, als zangeres.
* Lumidee – Never Leave You (Uh Oh). Helaas het bewijs dat je zonder enig zangtalent toch een grote hit kunt scoren.
* Chipz – Chipz in Black (Who You Gonna Call). De Nederlandse radiozenders weigerden de platen van Chipz te draaien, dus Fox Kids treft alle blaam voor het succes.
* Cheeky Girls – Cheeky Song (Touch My Bum). Twee Roemeense dames die bekend werden door hun miserabele optreden in de Britse 'Popstars'. In 2004 uitgeroepen tot slechtste Britse single ooit.

4. Wat is daar ooit van geworden?
* Sean Paul – Gimme the Light. Jamaicaanse rapper die een paar jaar lang erg populair was, maar rond wie het sinds 2006 angstvallig stil is.
* Wayne Wonder – No Letting Go. Wayne Wonder werkte al sinds 1985 aan een internationale doorbraak en in 2003 was het eindelijk zo ver. Overigens: Lumidee, Sean Paul en Wayne Wonder gebruikten alledrie het typisch Jamaicaanse Diwali-riddim.
* Sita – Come with Me. Na Starmaker ging Sita op de (niet zo succesvolle) solotoer en probeerde het later als presentatrice.
* Busted – Year 3000. Ongekend vrolijk liedje met 'Back to the Future' als inspiratie. Zanger-gitarist Charlie Simpson vertrok in 2005 naar Fightstar, wat het einde van de band betekende.

5. Wie? Hoe? Wie in godsnaam?
* Atomic Kitten – If You Come to Me. Atomic Kitten coverde niet alleen anderen, maar ook zichzelf. Dit is een regelrechte kopie van 'Whole Again'.
* Fabolous & Shorry & Lil' Mo – Can't Let You Go. Ik zeg: wie, wie en wie? Met wat?
* Jennifer Lopez & LL Cool J – All I Have. Gebaseerd op een sample van 'Very Special', een liedje van Debra Laws uit 1981.

Hitzone heeft met deze verzamelaar op uitstekende wijze de tijdgeest van 2003 weten samen te vatten. Helaas betekende dat wel dat het vooral om eendagsvliegen ging en artiesten die in latere jaren weinig meer van zich lieten horen...

Herinnert u zich deze nog? 2003, deel 1

Deze week: 'Het beste uit de Mega Top 50 van 2003'. Na het jaar 2001 te hebben overgeslagen keerde de Mega Top 50 – voorheen 100 – weer terug aan het verzamelaarsfront.

1. Onbetwiste klassiekers
* Coldplay – Clocks. Al verschillende keren uitgeroepen tot een van de beste liedjes van het afgelopen decennium – en daar ben ik het eigenlijk wel mee eens.

2. O ja, die hadden we ook nog
* Nena & Kim Wilde – Anyplace, Anywhere, Anytime. De grote comeback van Nena, die gewoon een liedje van zichzelf deels opnieuw liet inzingen door Kim Wilde.
* Black-Eyed Peas – Where Is the Love?. De eerste kennismaking met de Black-Eyed Peas, hier nog een beetje geholpen door Justin Timberlake.
* Beyoncé & Jay-Z – Crazy in Love. Het muzikaal meest interessante gedeelte van deze plaat komt al uit 1970, uit 'Are You My Woman' van The Chi-Lites.
* Christina Aguilera – Beautiful. Geschreven door Linda Perry en onderscheiden met een Grammy – niemand twijfelde meer aan Aguilera's kwaliteiten.
* Within Temptation – Running up That Hill. Na de vele vergelijkingen met Kate Bush waagde Sharon den Adel zich maar eens aan een cover.
* Justin Timberlake – Cry Me a River. Timberblake begon een zeer succesvolle solocarrière, met materiaal van The Neptunes dat eigenlijk voor Michael Jackson bedoeld was. Met een Grammy onderscheiden.
* Sertab – Every Way That I Can. De winnares van het Eurovisie Songfestival van 2003.
* Shakira – Objection (Tango). De Argentijnse tango in optima forma.

3. Plaatsvervangende schaamte
* Jamai – Step Right up. De winnaar van de eerste 'Idols', die later gelukkig een geheel andere kant op ging en tegenwoordig grote successen viert als musicalster.
* Gareth Gates – Anyone of Us (Stupid Mistake). De ondertitel is te verleidelijk om geen grappen over te maken. De overeenkomsten met Jamai zijn bijzonder groot: ook Gates doet tegenwoordig musicals.
* Tooske Breugem & Bastiaan Ragas – Alles. Bolland en Bolland vertilden zich aan het schrijven een musical, 'De drie musketiers', niet geholpen door Tooskes gebrek aan zangtalent.
* Jewel – Intuition. Na een veelbelovend begin als singer-songwriter ging Jewel helaas een totaal andere kant op.
* Blue & Elton John – Sorry Seems to Be the Hardest Word. Eentje voor de categorie 'overbodige covers'.
* Ronan Keating & Lulu – We've Got Tonight. Idem.
* Outlandish – Aïcha. Opnieuw idem.

4. Wat is daar ooit van geworden?
* Do – Heaven (unplugged). Na zeven jaar teert Do nog steeds op het succes van deze single.
* Veldhuis & Kemper – Ik wou dat ik jou was. De opvolgers van Acda & De Munnik leken zich te melden, maar ze bleken eendagsvliegen.
* The Rasmus – In the Shadows. Het meest succesvolle Finse exportproduct van 2003.
* Stacie Orrico – Stuck. Orrico legde de omgekeerde volgorde af: na haar grote doorbraak stopte ze met muziek maken en werd ze serveerster in een restaurant.
* Thicke – When I Get You Alone. Robin Thicke, de zoon van acteur Alan, sampelde de vijfde symfonie van Beethoven. Maakt nog steeds muziek, met een grote r&b-invloed.
* Evanescence – Bring Me to Life. Evanescence profiteerde van de opleving van gothic, mede dankzij Within Temptation. Van de bezetting uit 2003 is tegenwoordig alleen zangeres Amy Lee nog over.

5. Wie? Hoe? Wie in godsnaam?
* Mariah Carey – Through the Rain
* Eminem – Business
* Tiësto – Traffic

Een aardig jaaroverzicht, waarmee de Mega Top 50 zich revancheerde voor zijn afwezigheid het voorgaande jaar. Volgende week valt te lezen hoe concurrent Hitzon het deed in 2003.

Herinnert u zich deze nog? 2002, deel 2

Deze week: 'Hitzone – Best of 2002'. De voorheen vaste sponsoring door TMF van de Hitzone-serie werd in 2002 vervangen door Yorin.

1. Onbetwiste klassiekers
* Elvis & Junkie XL – A Little Less Conversation. Wereldwijde postume hit voor Elvis Presley, waar Junkie XL eigenlijk opvallend weinig aan veranderd heeft.
* Alanis Morissette – Hands Clean. Uit de nadagen van Morissettes carrière, met een heerlijke broeierige tekst over een verboden liefde tussen jong en oud.

2. O ja, die hadden we ook nog
* t.A.T.u. – All the Things She Said. Russische act die openlijk flirtte met de lesbische gemeenschap. Werd later nog de Russische inzending van het Eurovisie Songfestival.
* Pink – Get the Party Started. Pink bewoog anno 2002 definitief weg van de rap en (gelukkig) richting meer melodieuze muziek.
* U2 – Electrical Storm. Een van de beste U2-nummers van het decennium, helaas ondergewaardeerd door de meeste fans. Zal wel iets met de remix van William Orbit te maken hebben.
* Kylie Minogue – Can't Get You Out of My Head. De terugkeer van Kylie Minogue, rond wie het bijna tien jaar stil was geweest.
* Brainpower – Dansplaat. De grote doorbraak van Brainpower, hoewel ik de remix met Herman van Veen eigenlijk geslaagder vind.
* George Michael – Freeek! Niet geheel geslaagde poging tot een doorstart van de carrière van George Michael.
* Within Temptation – Ice Queen. Gothic-light, waarmee Within Temptation wist door te breken bij het grote publiek. Later vervangen door een andere videoclip.
* Di-Rect - Inside My Head

3. Plaatsvervangende schaamte
* Brandy – What about us? Brandy was (en is) heel groot in de VS, maar in Nederland bleef het success altijd beperkt. Na acht jaar kan ik in dit liedje overigens nog steeds geen melodie ontdekken.
* Georgina – Denis. Ik hoopte echt van harte dat hier online niets meer van te vinden zou zijn…
* Britney Spears – I'm Not a Girl, Not Yet a Woman
* Westlife – Queen of My Heart
* NSYNC - Girlfriend
* Nick Carter - Help Me

4. Wat is daar ooit van geworden?
* Sophie Ellis-Baxtor – Murder on the Dancefloor. Onder de vleugels van Spiller vandaan scoorde Sophie Ellis-Baxtor een wereldwijde hit.
* Fat Joe featuring Ashanti – What's Love. Met name van Ashanti werd veel verwacht, wat echter nooit waargemaakt werd.
* Jive Jones – Me, Myself and I. Jive Jones richtte zich later op het schrijven voor anderen, onder wie Anastacia.
* Raymzter – Kut Marokkanen?! Raymzter speelde in op de actualiteit, een opmerking van Rob Oudkerk, en scoorde een maatschappelijk bevlogen hit.
* Kate Winslet – What If? Natuurlijk een gevierd en veelvuldig onderscheiden actrice, maar als zangeres hield Winslet het hierbij.

5. Wie? Hoe? Wie in godsnaam?
Geen. De eerste verzamelaar uit de reeks zonder onbekenden. Sterker nog, afgaande op deze verzamelaar was 2002 een uitstekend muziekjaar.

Later 2002

Voor de liefhebbers van 'Herinnert u zich deze nog?': wegens persoonlijke omstandigheden is de nieuwste bijdrage aan de rubriek, het tweede deel van 2002, een weekje uitgesteld. Tot volgende week!

Herinnert u zich deze nog? 2002, deel 1

Deze week: 'Het beste uit de Wanadoo Top 40 van 2002'. Na sponsoring door de Rabobank tussen 1994 en 2000 werd de nationale hitlijst vanaf 2001 gesteund door Wanadoo.

1. Onbetwiste klassiekers
* De Poema's – Zij maakt het verschil. Het onbetwiste hoogtepunt van de nederpop van vorige decennium.

2. O ja, die hadden we ook nog
* Nickelback – How You Remind Me. De eerste kennismaking met Chad Kroeger en zijn band.
* Ellen ten Damme – Vegas. Waarschijnlijk bekender door de video met Katja Schuurman, die natuurlijk nergens meer te vinden is…
* Chad Kroeger & Josey Scott – Hero. Opnieuw Chad Kroeger, maar nu voor de soundtrack van Spider-Man.
* Paul Oakenfold – Starry-Eyed Surprise. Vocalen van Shifty Shellshock, de zanger van Crazytown.
* Gigi D'Agostino – L'amour toujours

3. Plaatsvervangende schaamte
* Las Ketchup – The Ketchup Song (Assereje).
* Mad'House – Like a Prayer. Er zouden nog vele overbodige Madonna-covers volgen…
* Costa – C.O.S.T.A. Een dieptepunt in deze reeks, ongetwijfeld.
* HHB International – Country Roads. Na 'I Will Survive' proberen we gewoon nog een cover.
* Ties – Denk aan mij. Hier gaat Daan Schuurmans achter schuil.

4. Wat is daar ooit van geworden?
* Sarah Connor – From Sarah with Love. Duitse zangeres die tijdelijk mocht ruiken aan internationaal succes.
* Liberty X – Just a Little. De verliezers van het Engelse Popstars-programma, die uiteindelijk meer succes bleken te hebben dan de winnaars, Hear'Say.
* Billy Crawford – Trackin'. Nieuw danswonder, waarop men snel uitgekeken bleek.
* Leona – Zomer op je radio. (Geen video.) Een verzamelaar gesponsord door Radio 538 kan natuurlijk niet zonder.

5. Wie? Hoe? Wie in godsnaam?
* Jan Wayne – Because the Night
* DJ Boozywoozy – Party Affair
* D*Note – Shed My Skin
* Liberty X – Got To Have Your Love
* Billy Crawford – When You Think about Me
* Wyclef Jean & Sarah Connor – One Nite Stand
* Move-It! – I Save the Day. Er is zelfs geen video meer van te vinden.

Er zijn een paar dingen die opvallen aan deze verzamelaar. Zo komen gedoodverfde eendagsvliegen als Billy Crawford, Sarah Connor en Liberty X maar liefst twee keer voor, waar ze muziekhistorisch gezien natuurlijk eigenlijk helemaal geen recht op hebben. Ook zetten de DJ’s hun opmars in de nationale hitlijsten voort: Gigi D'Agostino, Boozywoozy, Tiësto en Paul Oakenfold. De kleinere dance-acts zijn nou niet bepaald blijven hangen. Al met al is dit geen al te beste verzamelaar. Is de andere compilatie van 2002 beter? Dat zien we volgende week.

Herinnert u zich deze nog? 2001, deel 2

De tweede verzamelaar van 2001: 'TMF Hitzone – Best of 2001'. Dit jaar werd Hitzone voor het eerst in samenwerking met Radio 538 geproduceerd.

1. Onbetwiste klassiekers
* Daft Punk – One More Time. Disco en synthpop ineen, met de bijbehorende anime-videoclip. De vocalen zijn van de Amerikaanse DJ Romanthony.
* Delerium featuring Sarah McLachlan – Silence. In 1997 al geschreven en opgenomen door Delerium en McLachlan, in 1999 voor het eerst als single uitgebracht en in 2001 een wereldwijde hits in alle clubs en alle hitlijsten. Wordt een van de beste trance-nummers ooit genoemd.

2. O ja, die hadden we ook nog
* Alicia Keys – Fallin'. De eerste kennismaking met Alicia Keys, destijds nog flink leunend op soul en piano. Later kreeg de r&b (helaas) wat meer invloed.
* Starmaker – Damn I Think I Love You én K-Otic – I Can't Explain én Sita & Bart – I Was Made to Love You. Het tv-programma van Yorin was goed voor maar liefst drie hits op deze verzamelaar.
* Geri Halliwell – It's Raining Men. Geen geslaagde cover.
* Westlife – Uptown Girl. Wél een geslaagde cover.
* Slimme Schemer featuring Tido – Jelle. Melige Nederlandstalige cover van Eminems 'Stan', over een gefrustreerde fan van De Kast.
* Gorillaz – Clint Eastwood. De eerste kennismaking met de animatieband van Damon Albarn. Del that Funky Homosapien verzorgde de rap.

3. Plaatsvervangende schaamte
* Cooldown Café featuring DJ Stephan – Hey Baby (Uh Ah). De meligheid van meezingen in de kroeg is nu eenmaal moeilijk op de plaat te vatten.
* Def Rhymz – Schudden. Eigenlijk was Def Rhymz alleen een beetje te pruimen toen hij met Postmen samenwerkte.
* Kabouter Plop – De kabouterdans. Tv-tunes horen eigenlijk gewoon op tv te blijven. Is er iemand die het dansje nog kent?

4. Wat is daar ooit van geworden?
* Judith – You. Winnares van het RTL-programma 'Your Big Break' bleek een eendagsvlieg en richtte zich later op succescoaching en stressmanagement.
* Reamonn – Supergirl. En nóg een hit dankzij 'Starmaker', omdat een van de deelnemers dat zo'n leuk liedje vond. Was in Duitsland al in 1999 een hit.

5. Wie? Hoe? Wie in godsnaam?
* Barthezz – On the Move
* Five – Let’s Dance
* Jody Bernal – Un beso mas

Herinnert u zich deze nog? 2001, deel 1

Vandaag de eerste verzamelaar van de nieuwe eeuw, 'Het beste uit de Mega Top 100 van 2001'. Volgende week deel 2.

1. Onbetwiste klassiekers
* REM – Imitation of Life. De eerste single van het album 'Reveal' greep terug op de begindagen van REM en had verdiend een veel grotere hit te worden. Werd opvallend genoeg wél nummer 1 in Japan.
* Nelly Furtado – I'm like a Bird. Met 'Whoa Nelly' toonde Nelly Furtado aan dat folkmuziek ook prima in de 21e eeuw kon.

2. O ja, die hadden we ook nog
* Herman Brood – My Way. Brood scoorde postuum zijn grootste hit, in het kenmerkende gebroken Engels.
* Twarres – She Couldn't Laugh. Poging van Twarres om ook in een andere taal dan het Fries een hit te scoren.
* Safri Duo – Played-A-Live. Persoonlijk heb ik een enorme hekel aan dit nummer, hoewel dat meer met de nachtelijke feestjes van mijn onderburen van destijds te maken had…
* Wheatus – Teenage Dirtbag. Na negen jaar nog steeds een opsteker voor de minder populaire mensen op school.
* Michelle – Out on My Own. Mooie, gevoelige inzending voor het Eurovisie Songfestival, die helaas maar weinig kijkers wist te bekoren.
* One Day Fly – I Wanna Be a One Day Fly. Jack Spijkerman en consorten namen het fenomeen Starmaker op succesvolle wijze op de hak.
* Dido – Thank You. Mede dankzij Eminem, die het eerste couplet gebruikte als refrein voor 'Stan'.

3. Plaatsvervangende schaamte
* Atomic Kitten – Eternal Flame. Laten we een gevoelig liedje eens proberen te veranderen in een uptempo nummer.
* Georgina – Ritmo! Zingen kan ze ook al niet…
* Katja – Lover or Friend. Ietsje beter dan bovenstaande, maar niet veel.

4. Wat is daar ooit van geworden?
* Tityo – Come Along. Ten tijde van deze single was Titiyo al jaren succesvol in thuisland Zweden, maar buiten de landsgrenzen bleef het bij deze hit.
* Juan Wells – Summer Rain. Zowel wat zingen als acteren betreft hebben we sindsdien erg weinig meer van Juan Wells gehoord.
* Dante Thomas – Miss California. Dit is nu typisch zo'n artiest over wie echt helemaal niets meer te vinden is.

5. Wie? Hoe? Wie in godsnaam?
* QB Finest featuring Nas & Bravehearts – Oochie Wally
* BZN – Where the Nightingales Sing
* Daddy DJ – Daddy DJ
* Laura Pausini – E ritorna d ate
* Westlife – My Love
* Milk Inc. – Land of the Living
* R. Kelly – I Wish

Herinnert u zich deze nog? 2000, deel 2

Vandaag deel 2 van 2000, 'TMF Hitzone – Best of 2000'.

1. Onbetwiste klassiekers
* Doe Maar – Watje. Na zestien jaar eindelijk een nieuwe single van Doe Maar, ter gelegenheid van de eenmalige reünie. Ernst Jansz maakte zich als vanouds weer druk over actuele zaken.

2. O ja, die hadden we ook nog
* Ronan Keating – Life Is a Rollercoaster. Geschreven door Gregg Alexander, die we in 1999 al in de reeks tegenkwamen (bij de New Radicals).
* Robbie Williams – Rock DJ. Een van de meest verkochte singles het jaar, gebaseerd op een sample van Barry White.
* Bon Jovi – Say It Isn't So. Een van de wat minder bekende hits van Bon Jovi.
* Kosheen – Hide You
* Modjo – Lady

3. Plaatsvervangende schaamte
* Britney Spears – Oops I Did It Again. De muzikale ontwikkeling van Britney bleef wat achter bij die van…
* Christina Aguilera – What A Girl Wants. Het jaar 2000 was de eerste kennismaking, maar gelukkig ontwikkelde ze zich daarna snel de goede richting op.
* S Club 7 – Bring It All Back. Door producenten bij elkaar gezet tienergroepje. Rachel Stevens startte later een (korte) solocarrière.

4. Wat is daar ooit van geworden?
* Craig David – Fill Me in
* Sisqo – Thong Song

5. Wie? Hoe? Wie in godsnaam?
* Cygnus X – Superstring
* Darude – Sandstorm
* Zombie Nation – Kernkraft 400

Verder staan er aardig wat dubbelingen op de twee albums: Twarres, De Kast, Toni Braxton, Postmen & Def Rhymz, Jody Bernal, Abel, Anouk, King Africa, Pink, Tom Jones & Mousse T. Twee verzamelaars lijkt dus wat overbodig. Ik zou deze doen.