Nijn

Zorg naar inkomen

In het nieuwe regeerakkoord wordt gesproken over het inkomensafhankelijk maken van de zorgpremie en het verdwijnen van de zorgtoeslag. Voor hogere inkomens is de maandelijkse premie relatief gezien een veel minder grote uitgave dan voor lage inkomens. Vanuit dat oogpunt bezien is het eerlijker om van hogere inkomens een hogere bijdrage te vragen. De sterkste schouders, de zwaarste lasten et cetera. Wat mij echter bevreemdt, is dat er verschillende prijzen voor hetzelfde product gevraagd gaan worden. Het is een vergelijking die deze week al eerder gemaakt is: de bakker vraagt toch ook niet wat mijn inkomen is om te bepalen hoeveel ik voor een brood moet betalen?

De zorg kan wat mij betreft wel degelijk inkomensafhankelijk gemaakt worden, maar dan op een andere manier. Niet mensen verschillende bedragen voor dezelfde zorgpremie te betalen, maar door te betalen voor luxe. Maak de basiszorg voor iedereen even duur, maar laat mensen die dat willen (en dat kunnen betalen) meer betalen voor extraatjes.

In mijn voorstel kost een standaard behandeling in het ziekenhuis iedereen hetzelfde. Na die standaard behandeling worden mensen een paar uur na hun behandeling ontslagen. Mensen met hogere inkomens kunnen ervoor kiezen om nog een nachtje te blijven te observatie in het ziekenhuis, krijgen een luxere kamer, meer handen aan het bed, televisie op hun kamer, et cetera. Maar de basiszorg blijft voor iedereen hetzelfde – en even duur. Dit geeft ziekenhuizen bovendien de gelegenheid om te concurreren op kwaliteit in plaats van op prijs.

Om de vergelijking met de bakker door te trekken: ik kan genoegen nemen met een eenvoudige bruine boterham of ik ga voor een luxe croissantje. Die keuze is aan mij en wordt (vooral) bepaald door mijn inkomen. Maar die bruine boterham zou mij evenveel moeten kosten als iemand anders.

Bruggen slaan?

Nou, voorlopig lijken zowel links als rechts ontevreden met het regeerakkoord. We zullen zien...

Aanrader (3)

Eveneens nieuw in de Attorama platenkast:

Zusjes voor een dag

Einde van een tijdperk

Alvast binnen

Zo, het eerste verjaardagscadeau van onze kleine meid is alvast binnen...

Satire

Stel: je plaatst als krant een satirisch artikel. Een grappig stukje over de uitwassen van sociale media. Voor de mensen die dat uit de tekst niet kunnen opmaken, zet je voor de zekerheid nog even SATIRE bovenaan het artikel. En dan nog bestaan de reacties op je bericht vooral uit mensen die denken dat het waar is...

De cola is op

Hoe kan dat nou?

Pijnlijke herinneringen herleven

Je spreekt af met een vriend die je al een tijdje niet gezien hebt. Die verhuisd is sinds de vorige keer dat jullie elkaar spraken. Je krijgt het nieuwe adres door, voert dat in in je navigatiesysteem en je gaat op weg. Na een restje van de avondspits kom je aan. De wijk komt je bekend voor. Erg bekend. Je kijkt om je heen en wat zie je, op zo'n honderd meter van het nieuwe adres van je vriend?

Je orthodontist van vroeger.