Brrr...

De avonturen van Puckie en Sofietje

Sofietje ging vandaag een dagje extra naar de peuterspeelzaal. De schoolfotograaf zou langskomen en dan kon ze mooi om 11 uur op de foto met haar broertje. De combinatie van een andere juf, andere kindjes, een ander lokaal en een (volkomen ongegronde) angst voor de fotograaf leverde helaas een onrustige schoolochtend op in plaats van leuke schoolfoto's. Vrijdag maar in de herkansing dan. Daarnaast hebben we binnenkort een belangrijke afspraak staan: de kennismaking met / voorlopige aanmelding op de basisschool. November is nog ver weg, maar toch.

Puckie ging daarentegen zonder morren op de foto vanmorgen. Misschien vrijdag zelfs nog wel een keer. Het napraten of nabootsen van klanken gaat nog ook steeds door. Mrs Attorama dacht zelfs dat hij een paar keer 'mama' zei vandaag. Nadat zijn grote zus dit weekend even televisie had gekeken, zei Puckie overigens iets wat verdacht veel op 'Bumba' leek…

Terloops

Soms vang je een opmerking op waarvan je denkt: wat zou daarachter zitten? Op straat. In de metro. In de kantine. Omdat je slechts een flard van het gesprek opvangt, blijft het speculeren. De ene collega die aan de andere vraagt of ze nog spierpijn heeft. Heeft ze gesport gisteren? Is ze aan het trainen voor iets? Of hebben ze een affaire? Misschien zit er achter een onschuldige, terloopse opmerking ("Alles goed gegaan gisteravond?") juist een heel spannend verhaal. Een mooie basis voor een nieuwe (schrijf-) rubriek, vanaf volgende week wekelijks op dit blog.

Vaca de Panquecas

Soixante-treize

Partijtje

Straatbeeld

De avonturen van Puckie en Sofietje

Puckie lijkt te beginnen met napraten. Mrs Attorama zou zweren dat ze hem van de week "eten" en "lekker" hoorde zeggen. En dat hij duidelijk nee schudde toen ze hem vroeg of hij nog honger had. En dat hij bewust naar de fruitschaal keek toen Mrs Attorama hem vroeg of hij een mandarijntje wilde. Aan de andere kant, misschien is de wens de vader van de gedachte in dezen.

Sofietje ging vrijdag voor het eerst sinds de kerstvakantie weer naar de peuterspeelzaal. Dat ging gepaard met de nodige strubbelingen (net zoals de vorige keer na de vakantie). Misschien moeten we maar voorstellen om de vakanties af te schaffen… Zondagmiddag hadden we met vrienden afgesproken bij wie we al een tijdje niet op bezoek waren geweest. Binnen een minuut zat Sofietje boven te spelen met hun twee jongentjes en maandag vroeg ze wanneer ze weer mocht.

Lord-Seven-Angel, kom je eten?

Het lijkt haast een jaarlijkse traditie te worden: de meest bizarre kindernamen van afgelopen jaar. Hoe bont hebben sommige ouders het gemaakt afgelopen jaar? Nou, behoorlijk. Er zijn ouders die hun kind afgelopen jaar Zorro, Vinder-Jezebelle, Fender-Storm, Kroon, Beuk of Nacho hebben genoemd. (Nacho?!)

Originele namen verzinnen is blijkbaar een hele opgave. Dus kiezen ouders er dikwijls voor om een eigen draai te geven aan bestaande namen. Dat levert dus kindernamen op als D'johnathan, Jimmi-Djay en Fhayènne. Of je bladert eens door het woordenboek en je noemt je kind vervolgens Klaver, Jonkvrouw of Belofte. Natuurlijk denken sommige mensen het woordenboek niet nodig te hebben. Ten onrechte helaas, met verkeerd gespelde voornamen als Trinnity en Divinnity als gevolg.

Musketiers met pauze