zondag 12 januari 2014
zaterdag 11 januari 2014
Aardig tempo achteraf
dinsdag 7 januari 2014
Puckie, week 6
Goed nieuws: de verkoudheid heeft zich teruggetrokken. Slecht nieuws: de darmkrampjes zijn hier (weer) voor in de plaats gekomen. Het hoogtepunt hiervan schijnt rond de zesde week te liggen, aldus verschillende websites die Mrs Attorama daarover geconsulteerd heeft. Nou, dat lijkt aardig te kloppen. Beetje oppakken, beetje wiegen, maar wat het beste werkt: buik aan buik liggen met papa of mama, met eventueel een kruikje erbij. Dat heeft als bijkomend voordeel dat hij meteen een beetje kan oefenen met zijn
nekje optillen.
Bezoek aan het consultatiebureau vorige week: Puckie is 55 cm lang en 4590 gram zwaar. Ietsjes langer en ietsjes zwaarder dan zijn grote zus dus, hoewel het vanwege de verschillende meetmomenten niet helemaal goed te vergelijken is. (Dit komt vooral doordat het consultatiebureau ietsjes anders werkt.) Wel mooi dat de trend van het krimpende kind gekeerd is.
Verder: Puckie heeft het kijken ontdekt. Naar de lichtjes. Naar papa en mama. Naar de muur. Naar zijn grote zus. Hij heeft zijn eerste flesjes gedronken. Met een geluidseffect dat sterk doet denken aan Maggie Simpson. En: de spiersamentrekkingen die voorzichtig doen denken aan de eerste lachjes.
Bezoek aan het consultatiebureau vorige week: Puckie is 55 cm lang en 4590 gram zwaar. Ietsjes langer en ietsjes zwaarder dan zijn grote zus dus, hoewel het vanwege de verschillende meetmomenten niet helemaal goed te vergelijken is. (Dit komt vooral doordat het consultatiebureau ietsjes anders werkt.) Wel mooi dat de trend van het krimpende kind gekeerd is.
Verder: Puckie heeft het kijken ontdekt. Naar de lichtjes. Naar papa en mama. Naar de muur. Naar zijn grote zus. Hij heeft zijn eerste flesjes gedronken. Met een geluidseffect dat sterk doet denken aan Maggie Simpson. En: de spiersamentrekkingen die voorzichtig doen denken aan de eerste lachjes.
zondag 5 januari 2014
zaterdag 4 januari 2014
Rommeltje
vrijdag 3 januari 2014
Ontnuchterend commentaar
De waarheid is hard. Leerzaam ook. Voor wie het nieuwe jaar wil beginnen met een flinke dosis ontnuchterend commentaar: lees dit artikel van David Wong. Zijn boodschap in een notendop: mensen zitten niet wachten op wat voor persoon je bent, maar wat ze aan je hebben. Aardige collega's met wie je leuk kan koffiedrinken en babyfoto's kan uitwisselen zijn goed voor werksfeer, maar voor het voortbestaan van het bedrijf is het vooral van belang dat je collega's hard werken.
Wong graaft nog iets verder en komt uiteindelijk uit bij de conclusie dat het voor de buitenwereld niet uitmaakt wat je denkt, maar wat je doet. Hoe nobel je gedachten ook zijn. Ik kan mezelf wel zien als een aardig, vredelievend, interessant, altruïstisch persoon, maar als de buurman daar anders over denkt, heb ik toch echt een probleem als ik mezelf heb buitengesloten en ik alleen via zijn achtertuin naar binnen kan. Maar echte schoonheid zit toch van binnen?! Natuurlijk, maar belangrijker nog: hoe uit zich dat? Er kan een wereld van verschil zitten tussen hoe jij jezelf ziet en hoe je overkomt op mensen. Ik kan mezelf hartelijk vinden, maar als iedereen mij afstandelijk vindt, krijg ik van niemand een hand of een zoen op de nieuwjaarsreceptie.
De ontnuchterende conclusie is dat is voor alles geldt. Voor goede voornemens bijvoorbeeld. Ik kan wel veel denken aan die vriend van mij die het moeilijk heeft, maar wat merkt hij van die gedachten? Maar ik bedoel het goed! Ongetwijfeld. De bedoeling is goed, de gedachten zijn goed, maar alleen daarvan wordt niemand wijzer. Zoals al eerder aangegeven: 'Likes Don't Cure Cancer'. Deel dit bericht op Facebook als je iemand kent die ziek is. Leuk, sympathiek; het toont aan dat je begaan bent. Maar wat levert het op? Bedoelingen zijn goed, maar actie is beter.
Wong graaft nog iets verder en komt uiteindelijk uit bij de conclusie dat het voor de buitenwereld niet uitmaakt wat je denkt, maar wat je doet. Hoe nobel je gedachten ook zijn. Ik kan mezelf wel zien als een aardig, vredelievend, interessant, altruïstisch persoon, maar als de buurman daar anders over denkt, heb ik toch echt een probleem als ik mezelf heb buitengesloten en ik alleen via zijn achtertuin naar binnen kan. Maar echte schoonheid zit toch van binnen?! Natuurlijk, maar belangrijker nog: hoe uit zich dat? Er kan een wereld van verschil zitten tussen hoe jij jezelf ziet en hoe je overkomt op mensen. Ik kan mezelf hartelijk vinden, maar als iedereen mij afstandelijk vindt, krijg ik van niemand een hand of een zoen op de nieuwjaarsreceptie.
De ontnuchterende conclusie is dat is voor alles geldt. Voor goede voornemens bijvoorbeeld. Ik kan wel veel denken aan die vriend van mij die het moeilijk heeft, maar wat merkt hij van die gedachten? Maar ik bedoel het goed! Ongetwijfeld. De bedoeling is goed, de gedachten zijn goed, maar alleen daarvan wordt niemand wijzer. Zoals al eerder aangegeven: 'Likes Don't Cure Cancer'. Deel dit bericht op Facebook als je iemand kent die ziek is. Leuk, sympathiek; het toont aan dat je begaan bent. Maar wat levert het op? Bedoelingen zijn goed, maar actie is beter.
woensdag 1 januari 2014
2013/2014
Is het afgelopen jaar geworden wat ik ervan verwacht had? En wat ga ik (anders) doen in 2014? Tijd voor mijn jaarlijkse traditie van terugblikken en vooruitkijken.
Persoonlijk
Genieten van ons kleine meisje in 2013? Check! Genieten van onze kleine jongen in 2013? Check! Op het gebied van persoonlijk geluk zal 2013 zodoende een moeilijk jaar worden om te overtreffen. Daar krijgt 2014 nog een zware dobber aan. (N.B. Hetzelfde gold uiteraard voor 2012 versus 2011.) Ons leven staat (weer) even op zijn kop met gebroken nachten, voedingsschema's en meer van dat soort typische beslommeringen van jonge ouders – maar het is en blijft genieten. Die lijn hopen we voort te zetten in 2014. Met niet één, maar twee kleine ukkepukken die een groot deel van onze tijd opslokken, lopen veel andere zaken – vooral het afspreken met vrienden – helaas het gevaar te versloffen. Al mijn goede voornemens om daar in 2014 verandering in aan te brengen, zouden daar helaas ook zomaar eens het slachtoffer van kunnen worden. Op werkgebied belooft 2014 hoe dan ook een roerig jaar te worden. Sowieso zullen de werkzaamheden en de relaties met andere afdelingen ingrijpend wijzigen. Daarnaast zal een flink deel van de collega's op termijn moeten vertrekken – misschien ikzelf ook wel. Daarentegen zou die nieuwe situatie wellicht ook een gelegenheid kunnen bieden om eens wat accenten te verleggen en een ietwat gewijzigde koers te gaan varen.
Bloggen
Met 351 blogposts in 2013 (gemiddeld meer dan 29 per maand) heeft mijn blog over aandacht niets te klagen gehad. Echter, het overgrote deel hiervan behelsde slechts het plaatsen van foto's. Met name de laatste paar maanden. Het aandeel van de geschreven blogposts zou dus nog wel wat omhoog kunnen – zeker voor iemand die klaagt over de vluchtigheid van sociale media. Een goed voornemen voor 2014: meer beschouwingen, recensies en analyses op dit blog.
Schrijven
Het opsturen van mijn manuscript naar uitgeverijen heeft helaas niet opgeleverd wat ik ervan gehoopt had. Mijn grote literaire doorbraak – ahem – zal dus nog even moeten op zich moeten laten wachten. Toegegeven, ik kon mij redelijk vinden in de (spaarzame) kritiek die ik van een enkele uitgeverij heb gekregen. Dat gezegd: de basis vind ik nog steeds staan als een huis en wellicht dat ik die ga gebruiken voor iets anders. Verder heb ik een synopsis gemaakt van vier (korte) verhalen die ik graag wat verder zou uitwerken. De thema's en de verhaallijnen heb ik al op 'papier' staan, maar ik zou mij er echt eens toe moeten zetten om die ideeën uit te schrijven. Mijns inziens zijn het in potentie sterke verhalen, maar daar kom ik natuurlijk alleen maar achter als ik er eens mee aan het werk ga. Een goed voornemen voor 2014 dus.
Hardlopen
Ik ben erg tevreden over mijn hardloopvorderingen het afgelopen jaar. Met name sinds ik begin oktober het advies kreeg van de huisarts om wat vaker, maar vooral wat regelmatiger, te hardlopen heb ik mijn tussentijden echt vooruit zien gaan. Ik ben van plan om die lijn vast te houden in 2014, met wellicht een of twee wedstrijden als richtpunt voor wat extra motivatie. In april de 10 km in Rotterdam en in het najaar een halve marathon? Ik noem maar wat.
Persoonlijk
Genieten van ons kleine meisje in 2013? Check! Genieten van onze kleine jongen in 2013? Check! Op het gebied van persoonlijk geluk zal 2013 zodoende een moeilijk jaar worden om te overtreffen. Daar krijgt 2014 nog een zware dobber aan. (N.B. Hetzelfde gold uiteraard voor 2012 versus 2011.) Ons leven staat (weer) even op zijn kop met gebroken nachten, voedingsschema's en meer van dat soort typische beslommeringen van jonge ouders – maar het is en blijft genieten. Die lijn hopen we voort te zetten in 2014. Met niet één, maar twee kleine ukkepukken die een groot deel van onze tijd opslokken, lopen veel andere zaken – vooral het afspreken met vrienden – helaas het gevaar te versloffen. Al mijn goede voornemens om daar in 2014 verandering in aan te brengen, zouden daar helaas ook zomaar eens het slachtoffer van kunnen worden. Op werkgebied belooft 2014 hoe dan ook een roerig jaar te worden. Sowieso zullen de werkzaamheden en de relaties met andere afdelingen ingrijpend wijzigen. Daarnaast zal een flink deel van de collega's op termijn moeten vertrekken – misschien ikzelf ook wel. Daarentegen zou die nieuwe situatie wellicht ook een gelegenheid kunnen bieden om eens wat accenten te verleggen en een ietwat gewijzigde koers te gaan varen.
Bloggen
Met 351 blogposts in 2013 (gemiddeld meer dan 29 per maand) heeft mijn blog over aandacht niets te klagen gehad. Echter, het overgrote deel hiervan behelsde slechts het plaatsen van foto's. Met name de laatste paar maanden. Het aandeel van de geschreven blogposts zou dus nog wel wat omhoog kunnen – zeker voor iemand die klaagt over de vluchtigheid van sociale media. Een goed voornemen voor 2014: meer beschouwingen, recensies en analyses op dit blog.
Schrijven
Het opsturen van mijn manuscript naar uitgeverijen heeft helaas niet opgeleverd wat ik ervan gehoopt had. Mijn grote literaire doorbraak – ahem – zal dus nog even moeten op zich moeten laten wachten. Toegegeven, ik kon mij redelijk vinden in de (spaarzame) kritiek die ik van een enkele uitgeverij heb gekregen. Dat gezegd: de basis vind ik nog steeds staan als een huis en wellicht dat ik die ga gebruiken voor iets anders. Verder heb ik een synopsis gemaakt van vier (korte) verhalen die ik graag wat verder zou uitwerken. De thema's en de verhaallijnen heb ik al op 'papier' staan, maar ik zou mij er echt eens toe moeten zetten om die ideeën uit te schrijven. Mijns inziens zijn het in potentie sterke verhalen, maar daar kom ik natuurlijk alleen maar achter als ik er eens mee aan het werk ga. Een goed voornemen voor 2014 dus.
Hardlopen
Ik ben erg tevreden over mijn hardloopvorderingen het afgelopen jaar. Met name sinds ik begin oktober het advies kreeg van de huisarts om wat vaker, maar vooral wat regelmatiger, te hardlopen heb ik mijn tussentijden echt vooruit zien gaan. Ik ben van plan om die lijn vast te houden in 2014, met wellicht een of twee wedstrijden als richtpunt voor wat extra motivatie. In april de 10 km in Rotterdam en in het najaar een halve marathon? Ik noem maar wat.
Nieuwjaarsloopje
Abonneren op:
Posts (Atom)